Aπλά πράµατα (2)

«Όταν η άνοιξη έρχεται, ξέρουµε γιατί η φύση έχει δίκαιο».

Τα λόγια του Κινέζου στρατιωτικού και λόγιου Lu Chi (κατά τον τρίτο µετά Χριστόν αιώνα) φτάνουν, δέκα λέξεις όλες κι όλες, για να θητεύσει, έστω και για λίγο, ο νους στην απλότητα. Κουρασµένος, ενδεχοµένως, από τις πολυπλόκαµες λέξεις που καταλαµßάνουν κάθε κενό χώρο της εφηµερίδας, κάθε σκόρπια δευτερόλεπτα τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού χρόνου, κάθε στιγµή σιωπής στο σπίτι ή στον δρόµο, µπορείς να ξαποστάσεις για λίγο αφήνοντας δέκα λέξεις να σου ψυθιρίσουν την αλήθεια τους χωρίς ρητορείες, λεκτικά αραßουργήµατα και καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς των σύγχρονων µεγαλουπόλεων.
Όταν η άνοιξη έρχεται, ξέρουµε γιατί η φύση έχει δίκαιο. Υπάρχουν πράγµατα που για να τα καταλάßεις είναι απαραίτητο, πρώτα απ’ όλα, να σιωπήσεις. Όχι µόνον το στόµα σου. Πρέπει να σιωπήσει ο νους σου ― το µέσα σου. Πρέπει να κάνεις χώρο. Να σκουπίσεις το εσωτερικό δωµάτιο, εκεί που στοιβάζονται τα περισσεύματα από τα καθρεφτάκια που κερδίζεις στην καθηµερινή δουλειά σου.
Όταν η άνοιξη έρχεται, ξέρουµε γιατί η φύση έχει δίκαιο: κοµψή απλότητα και κοινή λογική. Δεν χρειάζονται πολλά: μια χαραµάδα μόνον στα υψηλά τείχη των πεποιθήσεων του αναγνώστη. Ένα γλίστρηµα στην πεπατηµένη των παγιωµένων συνηθειών του: της καλοφτιαγµένης, άνετης και βολικής διανοητικής φυλακής του. Η µόνη οδός διαφυγής ―ανεπιθύµητη, ίσως, για πολλούς― είναι αυτή που παίρνει σχήµα στα λόγια κάποιου νεώτερου, του Basho: «Τίποτε δεν είναι άξιο να το δούµε, αν δεν το ßλέπουµε µε φρέσκια µατιά»…
Και αν η δουλειά σου απαγορεύει τις σιωπές, όπως όταν µιλάς ή γράφεις, τότε µια απεργία αποτελεί µια πρώτης τάξεως ευκαιρία να κοιτάξεις τη δουλειά σου µε διαφορετική µατιά. Και κάποιες µορφές σιωπής να είναι αυτές που θα φέρουν κάποια άνοιξη. Μια ειδησεογραφία του τύπου: «Η φύση έχει δίκαιο. Του ανταποκριτή µας»…
 (16-7-2004)