«The only difference that could be seen
from those who’d never risked their lives at all
was his delight in details and routine…» W.H. Auden, The Quest
Ακούω φάντος. Κάτι μέσα μου ανθεί εν σιωπή και θάλλει μυστικά. Ο κόσμος μικραίνει και χωράει στη ματιά μου. Τον ευχαριστώ που με καταδέχεται. Παίρνω ξανά τον μίτο στα δύσπιστα χέρια μου και τον περιεργάζομαι – εκ νέου. Ναι, δεν αξιώθηκα την χάριν της πίστης, αλλά τουλάχιστον μπορώ να μεταλάβω του ξεροκόμματου μιας κατακτημένης, πλην ανεπίκαιρης, γνώσης. Και να πορευθώ, νηστικός έστω, για κάμποσες παρασάγγες στη ζωή – ακόμη: το βιώνω ως προσωπική νίκη. Τα φώτα του δρόμου τα βλέπω ως προσφορά στη ζωή μου· αποτίω τιμάς. Οπως εξάλλου και στην μελαγχολία που εμφιλοχωρεί στον ακάλυπτο της ζωής μου. Πρασινίζει δειλά και με καλεί. Πότε κάνω τον ανήξερο και πότε της δίνομαι…
Ακούω φάντος. Μια στις τόσες, κάνω ασύνετη διαχείριση του συναισθήματός μου, προκειμένου να αντέξω με σύνεση το άχθος του ανθρώπινου μαύρου που μου κλήρωσε. Αύριο θα ξανάβρω τη μικρή χαρά της ρουτίνας που με κόπο σμίλεψα να κατοικήσω.
RSS - Posts
Tuesday 4 September 2007 at 14:01
Πολύ όμορφο κείμενο! Αναπνέει!Ειλικρινές, ποιητικό και απέριττο!
Tuesday 4 September 2007 at 14:38
Ωραία μιλάει το κείμενο στους στίχους!
Wednesday 5 September 2007 at 1:24
Πόσοι τρόποι υπάρχουν να πεις το ίδιο πράγμα… Πολύ όμορφο κείμενο….
Monday 17 September 2007 at 1:04
Διάβασε κι αυτό:
Το έγραψε ο Κ. Σάμιος
Τα όρια σου προσδιορίζονται πάντα από το τι πιστεύεις ότι είναι κατορθωτό. Άλλαξε αυτή την πεποίθηση και θα μπορέσεις να εξαφανίσεις κάθε όριο. Ξεπέρασε τα, τίμησε και δόξασε τη ζωή σου.
Ξεπέρασε την υποδούλωση και ζήσε πλήρως στο παρόν, αφού αυτός είναι ο μοναδικός χρόνος, ο πραγματικός που διαθέτεις. Κανείς και τίποτε δεν μπορεί να σου προκαλέσει οργή ή άγχος. ΕΣΥ μπορείς να τα προκαλέσεις ανάλογα με τον τρόπο που ααντιλαμβάνεσαι τον κόσμο, μέσα στον οποίο ζεις και υπάρχεις.
Δοκίμασε να σκύψεις βαθιά στα έγκατα της ψυχής σου. Θα βρεις πολύτιμα πετράδια, διαμάντια πρωτόφαντα, ήχους και γεύσεις ουράνιες. Και τότε θα χαρείς την ζήση σου διπλά. Ταξίδεψε με τους ανέμους και τις λάμψεις των αστεριών του στερεώματος. Παρατήρησε τους σπόρους να βλασταίνουν. Μύρισε το χώμα που πατάς. Σκαρφάλωσε στα ψηλά βουνά των δυσκολιών της καθημερινότητας. Πολέμησε με την μακαριότητα και το καθημερινό ίδιο δρομολόγιο. Και τότε θα καταλάβεις καλά ότι ΟΛΑ όσα θάθελες, θα επιθυμούσες, θα ένιωθες, θα ονειρευόσουν, ΟΛΑ περικλείονται σε μια λέξη. Τόσο ΜΥΣΤΙΚΗ, τόσο ΔΥΝΑΤΗ, τόσο ΥΠΕΡΟΧΗ, τόσο Ανατρεπτική. ΠΙΣΤΗ την λένε…
Στους αιώνες του ανταγωνισμού που ζούμε όλοι μας, αυτή είναι ή επίφοβη λέξη. Αυτή κινεί το ΣΥΜΠΑΝ. Αυτή ξεχωρίζει τους Δυνατούς από τους Αδύνατους. Τους Οραματιστές από τους Συμβιβασμένους. Τους Δημιουργούς από τους Μέτριους. Τους Πραγματικούς ή Αληθινούς από τους Ψεύτικους, Τους Αληθινούς, τους Γνήσιους από τους Κάλπικους.
ΠΙΣΤΗ λοιπόν ότι ΟΛΑ μπορούν να γίνουν. Όλα μπορούν να ξεπερασθούν. Ακόμα κι αν πονέσεις. Αν ματώσεις. Αν κλάψεις. Αν χτυπήσεις. Αν κομματιαστείς. Η ψυχή σου να ορθώνεται ξανά και ξανά. Υπερήφανα να στέκεται πάνω από την σκοτεινή νύχτα. Με καρτέρηση να ξεπερνάει τις καταιγίδες και τις στερήσεις, συνάμα με τις σειρήνες του συμβιβασμού και της αδιέξοδης στασιμότητας.
Saturday 22 September 2007 at 16:15
http://www.genpets.com/meet.php
Ζητώ ακρόαση θεού και αλλαγή πλανήτη